Z grudniowego archiwum, cz. 2

Grudniowych wspomnień ciąg dalszy!

Tym razem kilka ujęć pt: „Konstrukcja piñaty w Gim72″.

Otóż, na zakończenie grudniowego koncertu kolęd i pastorałek w naszym gimnazjum, udało nam się pokazać zwyczaj pochodzący z Meksyku. Zobaczcie zdjęcia w trakcie pracy, a co z tego wyszło możecie zobaczyć na filmiku tutaj: tutaj

Skąd się wziął zwyczaj rozbijania piñata i dlaczego jest tak popularny?

Według popularnej opinii coś w rodzaju piñata pierwsi wymyślili Chińczycy. Podczas uroczystości noworocznych, które wyznaczały też początek wiosny, kolorowymi kijami rozbijali figurki przedstawiające krowy, woły lub bawoły. Pokrywali je barwnym papierem i napełniali pięcioma rodzajami ziaren. Papier palono, a popiół zbierano, by zapewnić sobie szczęście w nadchodzącym roku.

Uważa się, że w XIII wieku wenecki podróżnik Marco Polo przywiózł ten zwyczaj z Chin do Włoch; nazwa piñata wywodzi się od włoskiego słowa pignatta („gliniany garnek”). Z czasem zamiast ziaren zaczęto piñata napełniać różnymi drobiazgami, biżuterią lub słodyczami. Potem ów zwyczaj upowszechnił się w Hiszpanii. Tradycyjnie kukłę rozbija się w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu. Najwidoczniej na początku XVI wieku hiszpańscy misjonarze sprowadzili piñata do Meksyku.

Jednakże owi misjonarze mogli być zaskoczeni (podobnie zresztą jak i my), odkrywszy, że rodowici mieszkańcy Meksyku mają już podobny zwyczaj. Aztekowie, świętując narodziny boga słońca i wojny Huitzilopochtli, pod koniec roku stawiali na słupie w jego świątyni gliniany garnek. Do przystrojonego różnobarwnymi piórami garnka wkładano niewielkie cenne przedmioty. Potem rozbijano go kijem, a rozsypane skarby składano w ofierze wizerunkowi boga. Z kolei u Majów popularna była zabawa, podczas której uczestnicy z zawiązanymi oczami uderzali gliniane naczynie zawieszone na sznurku.

Podczas kampanii nawracania Indian hiszpańscy misjonarze pomysłowo wykorzystywali piñata między innymi jako symbol chrześcijańskiej walki z  grzechem. Tradycyjna piñata to rodzaj glinianego garnka pokrytego kolorowym papierem. Formowano go w kształcie siedmioramiennej gwiazdy z frędzlami na końcach, które miały symbolizować siedem grzechów głównych: pychę, chciwość, nieczystość, zazdrość, nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu, gniew i lenistwo.

Uderzanie z zakrytymi oczami w piñata przedstawia ślepą wiarę i siłę cnoty w przezwyciężaniu pokusy lub zła. Wnętrze piñata to symbol wnętrza każdego z nas: każdy z nas posiada własne i niepowtarzalne piękno, którego dawcą jest Bóg. Umocnieni Bożą miłością, jesteśmy zaproszeni, by dzielić się sobą z innymi. Wtedy jesteśmy szczęśliwi.